Ferraty w Dolomitach to przepiękna przygoda, która czeka byś ją odkrył.

Łatwe ferraty w Dolomitach dla początkujących: 6 tras koło Cortiny

Sześć łatwych ferrat i ubezpieczonych ścieżek koło Cortiny d'Ampezzo z czasem przejścia, przewyższeniem i startem, do tego skale trudności i sprzęt.

· 6 min czytania

Pierwsza ferrata w Dolomitach nie musi oznaczać pionowej ściany i godzin nad przepaścią. Koło Cortiny d’Ampezzo jest kilka tras, które oficjalny serwis turystyczny regionu opisuje jako łatwe albo jako ubezpieczone ścieżki: krótkie, z dojazdem wyciągiem i ze schroniskiem na trasie. Poniżej znajdziesz 6 takich tras z czasem przejścia, przewyższeniem i miejscem startu, a pod nimi sprzęt, który musisz mieć, i podpowiedź, dokąd iść potem.

Jak czytać trudność ferraty

Na ferraty nie ma jednej skali. W Alpach Wschodnich najczęściej spotkasz skalę Kurta Schalla od A do E: A to trasa łatwa, odpowiednia dla początkujących i dzieci, B jest umiarkowanie trudna, ze stromszą skałą i większą ekspozycją, C jest trudna, a D bardzo trudna, pionowa albo przewieszona. Eduard Hüsler w 2007 roku zastąpił litery stopniami od K1 (łatwa) do K6 (ekstremalnie trudna). Żadna z tych skal nie odpowiada skali taternickiej, więc „C” na ferracie i „III” w Tatrach to dwie różne rzeczy.

Serwis Cortiny używa prostszego podziału: ubezpieczona ścieżka (sentiero attrezzato), trasa łatwa, średnia i trudna. Wszystkie trasy z tego wpisu są w dwóch pierwszych grupach.

6 łatwych ferrat koło Cortiny d’Ampezzo

TrasaRodzajCzasPrzewyższenieStart
Ra Bujelałatwa1 h 45 min262 mRifugio Duca d’Aosta (wyciąg z Piè Tofana)
Averaułatwa2 h 30 min394 mRifugio Averau
Ra Guselałatwa3 h420 mPasso Giau
Gallerie del Lagazuoiubezpieczona ścieżka3 h 30 min639 mLagazuoi
Kaiserjägerubezpieczona ścieżka3 h 30 min647 mPasso Falzarego
Cascate di Fanes (Giovanni Barbara)łatwa4 h500 mparking Pian de Loa
Czas, przewyższenie i rodzaj trasy według serwisu cortina.dolomiti.org (stan na październik 2026). Czas to całe wyjście, nie sam odcinek z liną.

Ra Bujela: mosty nad Valle d’Ampezzo

Najkrótsza z listy. Na start przy Rifugio Duca d’Aosta podjedziesz wyciągiem krzesełkowym z Piè Tofana. Na trasie są dwie wiszące kładki, 7 i 3 metry, a przed pierwszą lekko eksponowana półka. To dobry test, czy ekspozycja ci przeszkadza, zanim pójdziesz na coś dłuższego.

Averau: na krzyż szczytowy przez jaskinię

Start i koniec przy Rifugio Averau. Najprościej dojechać z parkingu Bai de Dones wyciągiem do Rifugio Scoiattoli i dojść ścieżką 439. Od schroniska po kwadransie zaczyna się lina w północno-wschodnim żlebie: skos do krawędzi, kilka metrów pionu, komin i stopnie skalne na grań i szczyt (2649 m). Schodzisz tą samą drogą, więc uważaj na ludzi idących w górę i nie strącaj kamieni.

Ra Gusela: do Rifugio Nuvolau z widokiem dookoła

Start z Passo Giau, dokąd dojedziesz samochodem albo autobusem. Ścieżki 452, 443 i 438 prowadzą pod linę, dalej szeroka półka, ściana i żleb wyprowadzają na płaskowyż, a z niego do Rifugio Nuvolau (2575 m) z widokiem na całe Dolomity. Serwis Cortiny pisze, że trasa jest lekko eksponowana tylko w kilku miejscach. Przed Nuvolau możesz w 15 minut wejść na sam szczyt Ra Gusela (2595 m). Zejście przez Rifugio Averau i Rifugio Fedare z powrotem na przełęcz.

Kaiserjäger i Gallerie del Lagazuoi: ferraty z pierwszej wojny światowej

Ścieżka Kaiserjäger była w czasie Wielkiej Wojny drogą łączności między doliną a austriackimi pozycjami na Lagazuoi. Startuje z parkingu kolejki na Lagazuoi przy Passo Falzarego i ma wiszący most. Część odcinków jest eksponowana, ale dobrze ubezpieczona. Serwis Cortiny radzi wchodzić tą ścieżką, a zjechać kolejką. Gallerie del Lagazuoi to z kolei ubezpieczona trasa przez wojenne tunele wykute w górze.

Cascate di Fanes: pod wodospadami

Start z parkingu Pian de Loa, około 3 km za hotelem Fiames na drodze z Cortiny na północ. Ścieżka 10-401 prowadzi w dolinę Fanes, a ferrata obchodzi wodospady dookoła i pod nimi. Miejsc na parkingu jest niewiele, więc warto być wcześnie. Serwis Cortiny podaje 4 godziny na całe wyjście, Planetmountain 3,5 godziny.

Sprzęt: bez tego nie wchodź na linę

  • Kask. Największe zagrożenie na ferracie to kamienie strącone przez ludzi nad tobą, nie twój upadek.
  • Uprząż. Wspinaczkowa albo specjalna ferratowa.
  • Zestaw ferratowy z absorberem energii zgodny z normą EN 958. Norma obejmuje osoby ważące od 40 do 120 kg razem ze sprzętem, więc sprawdź limit wagi na swoim zestawie. Zwykła pętla z karabinkami nie wystarczy: przy upadku na linie stalowej siły są tak duże, że sprzęt może się zerwać. Jeśli absorber raz zadziałał, zestaw wymienia się na nowy.
  • Rękawiczki do ferrat chronią dłonie przy trzymaniu stalowej liny, a czołówka przydaje się na trasach prowadzących tunelami.

Jeśli nie masz własnego sprzętu, cały zestaw wypożyczysz na miejscu. Butów do wspinania nie potrzebujesz: na większość ferrat wystarczą buty trekkingowe albo podejściowe, ważne, żeby podeszwa była odporna na skręcanie i dobrze trzymała na skale.

Kiedy iść i jak się przygotować

Na trasy z tego wpisu celuj w lato i wczesną jesień: dla Cascate di Fanes Planetmountain podaje sezon od czerwca do października. Wychodź wcześnie: popularne trasy szybko się zapełniają, a na mokrej skale nawet łatwy odcinek robi się trudny. Zaczynaj od czegoś krótkiego, jak Ra Bujela, i wybieraj trasy, z których da się zawrócić.

Jeśli dopiero zaczynasz w górach, przeczytaj też nasz poradnik o pieszych wędrówkach dla początkujących, a jeśli ferraty wciągną cię w skałę na dobre, przewodnik Jak zacząć się wspinać.

Następny krok: Brigata Tridentina i Brenta

Gdy łatwe trasy przestaną robić wrażenie, popularnym kolejnym celem jest Brigata Tridentina w grupie Sella, w skali A do F oceniana na C. Ma tę zaletę, że po pierwszym odcinku można się wycofać. Kto chce dłuższej przygody, jedzie do grupy Brenta, gdzie biegnie słynna Via delle Bocchette.

Brentę szczegółowo opisuje przewodnik Katarzyny i Lecha Dutkiewiczów Dolomity na ferratach. Część 3: Dolomiti di Brenta: 30 ferrat, 210 zdjęć i 60 map, do tego dojazdy, parkingi i schroniska.

Przewodnik „Dolomity na ferratach” na tle półek z książkami

Najczęstsze pytania

Czy na łatwą ferratę potrzebuję doświadczenia wspinaczkowego?

Nie. Na trasach A i tych, które Cortina nazywa łatwymi, wystarczy kondycja na kilka godzin marszu, brak silnego lęku wysokości i umiejętność przepinania lonży. Przepinanie warto przećwiczyć na początku trasy, zanim zrobi się wysoko.

Czy na ferraty w Dolomitach trzeba iść z przewodnikiem?

Nie ma takiego obowiązku. Na pierwsze wyjście albo na trasę C warto jednak wziąć przewodnika z licencją IFMGA, który pokaże, jak bezpiecznie się przepinać. Sprzęt można wypożyczyć na miejscu.

Czym różni się ferrata od ubezpieczonej ścieżki?

Ubezpieczona ścieżka (sentiero attrezzato) to głównie szlak z liną w kilku miejscach, a ferrata prowadzi przez skałę na większym odcinku. Na jednej i drugiej używasz tego samego sprzętu.

Źródła

Zdjęcie autora: Piotr

// AUTOR_TEKSTU

Piotr

Autor bloga Zdobywaj Szczyty, doświadczony copywriter, pasjonat gór, outdooru oraz wspinaczki. Na swoim blogu dzieli się praktycznymi poradami i inspiracjami, które pomagają lepiej przygotować się do górskich wypraw, rozwijać pasję do aktywności na świeżym powietrzu oraz czerpać motywację do pokonywania własnych granic.

Wszystkie teksty autora

// ROZMOWA // BĄDŹ_PIERWSZY

Twoja kolej_

Masz inne zdanie, pytanie albo własną historię z gór? Napisz kilka zdań, chętnie przeczytamy.

Nie wiesz, jak zacząć? Kliknij:

Twój e-mail nie będzie widoczny. Szczegóły w polityce prywatności.